ÜMİTSİZ… ÜMİTLER…

Bursa maçı da! Başladığı tertip, müdahaleleri, oyuncular üzerindeki etkisi anlamında TAM BİR FİYASKOYDU. Maçı kaybetmenin ötesinde kısıtlı olan oyuncu kadrosundan da üç ismi kaybettirdi. En üst düzey verim alabileceği oyuncu kadrosunu sahaya süremeyen Özat…  Mağlubiyeti geldiği günden beri… Dönüp dolaşıp ayni yere getirerek eski alışkanlıklara bağlayınca… Hala görmesi gerekeni göremediğini çok net ortaya koydu. Herhalde burada olmasının nedeninin… Mazeret üretmek olmadığının… Çözüm üretmek için getirildiğinin farkında değil. Ne yazık ki rakiplerimizle eşit şartlarda yarışma imkânını bile henüz bize sunamadı… Sunacak gibi de ümit vermiyor.

Takımın en ucunda hala Makakula mı? Kahe mi? Denemesinde. Bir de üstüne yeni transferlerde ki ısrarı tuzu biberi oluyor. Bu hafta şapkadan yeni bir tavşan daha çıkardı. 4-4-2 Başladık oyuna. Sadece kâğıt üstünde kalan bu deneme… Sahaya 4-1-5 gibi yansıyınca… Skorda öne geçmemize rağmen… 90 Dakika bizim tarafımızda hiç yaklaşmadı bile. Sonucu başlangıcında belli olan 90 dakika seyrettik dersek de yalan olmayacak.

Bursa mı? Son yılların en rezil görüntüsünde. Terlemeden 3 puanla ayrıldılar Manisa’dan. Birçok maçın kurtarıcısı Batalla’ya bile gerek duymadan. Ellerini kollarını sallaya sallaya. Doğruyu söylemek gerekirse Bursa kazanmadı biz kaybettik aslında. 

Şimdi yapılacak tek şey var. Bir an evvel takımı çok yakından tanıdığına inandığınız birini zaman geçirmeden takımın başına getirmek. Yoksa dönülmez akşamın ufkuna gidiyoruz. Evet, ümidimiz var ama Ümit’siz.