Bir sanayi bölgesi düşünün. Yolları yazın toz duman, kışın çamur deryası. Doğru dürüst elektrik, temiz su, kanalizasyon yok. Yük getiren kamyonlar bataklığa saplanıyor; kurtarma operasyonu için traktörler, kepçeler seferber oluyor. Böyle bir sanayi bölgesi olabilir mi? Yetmedi dahası var. Etrafta büyük köpek sürüleri kol geziyor. Firmalar, ana yoldan fabrikaya kadar yönlendirme levhaları çakıyor. Yoksa yol, iz bulmak ne mümkün?   *** Burası neresi biliyor musunuz? Burası Muradiye Organize Sanayi Bölgesi. Hani şu görkemli temel atma töreni ile Manisa’da gündem olan kurum var ya işte ondan bahsediyorum. Daha bundan 15-20 yıl öncesine kadar bu sanayi bölgesinin yöneticileri sık sık vali ve belediye başkanına çıkar, adeta mendil açarlardı. Alt yapı isterlerdi. O zamanın sanayicileri mutsuz, üzgün hatta yaptıkları yatırımdan dolayı pişmandılar. “Köylüye hizmet için, yol, su için gelen parayı sanayiciye harcamak.” Bu fikir vali ve belediye başkanlarının kulağına pek hoş gelmedi doğal olarak. Ve sonuç kaçınılmaz oldu. Beklenen büyük yardımlar bir türlü gelmedi.     UCUBE Muradiye sanayisiyle ilgili daha önce de şu yorumu defalarca yaptım; “Manisa Organize Sanayi Bölgesi bütün Türkiye’ye nasıl güzel bir örnekse; ne yazık ki Muradiye sanayi bölgesi de bir o kadar kötü örnek.” Aynı şehirde yan yana iki sanayi bölgesi. Biri ne kadar doğru yapılmış bir iş ise diğeri o kadar yanlış ve bir o kadar da ucube bir eser olarak karşımıza çıktı. BİRİLERİ KÖŞEYİ DÖNDÜ AMA Peki bu nasıl oldu?  Yazının bundan sonrasını lütfen altını çizerek okuyunuz. Manisa OSB’de; araziler bölge yönetimi tarafından tarla olarak toplandıktan sonra yapılan imar çalışmasıyla sanayi arsasına dönüştü. Sonra bu sanayi arsaları satıldı ve elde edilen gelirle alt yapı inşa edildi. Öyle ki Manisa’nın sanayi bölgesi, Türkiye’nin en iyisi oldu.   *** Muradiye sanayisinde ise işte bu ilk düğme yanlış iliklendi. O zaman Manisa Büyükşehir değildi. Muradiye’nin belediyesi vardı. Ve işte o kasaba belediyesinin meclisi bir gün, bir oylama yaptı ve binlerce dönüm alanı villalar bölgesi ve sanayi bölgesi ilan etti. Bu kararla yüzlerce insan milyoner oldu belki ama Muradiye sanayi bölgesinin alt yapısına harcanması gereken kaynaklar arsa sahiplerinin cebine indi.  Hikayenin sonrası malum. Bir sürü mağdur ve pişman sanayici...     İŞ VE YAŞAM PROJESİ Gelelim bugüne. Muradiye Organize Sanayi Bölgesi yönetimi harika bir projeye imza attı. Work & Life adını verdiği proje kapsamında ofis, ticarethaneler, OSB yönetim binası, park, bahçe, yeşil alanlar ve sosyal donatılar olacak. Adamlar konferans ve kültürel etkinliklerin yapılacağı kültür merkezi dahi inşa ediyorlar buraya. YENİ CAZİBE MERKEZİ Uzun lafın kısası; burası çoktan yeni Manisa’nın, yeni cazibe merkezlerinden biri olmuş. Proje kapsamındaki iş yeri ve ticari yapılar, girişimciler tarafından  havada kapılmış. Yahu projenin bitimine daha 18 ay gibi uzun bir zaman olmasına rağmen, milyonlarca lira şimdiden havada uçuşmuş.  *** Kriz, savaş, faiz kimin umurunda? Ne diyelim; alana, satana hayırlı olsun. Bu işin neticesinde Manisa kazanacak. Hem de öyle böyle değil, çok kazanacak.  Proje Karaali villalar bölgesi ile Muradiye sanayi bölgesi arasındaki tampon bölgede yer alıyor. Yani yapılan iş hem konut alanlarının, hem de sanayi bölgesinin değerine değer katıyor. NE DUYULDU, NE GÖRÜLDÜ Bir yer düşünün. Daha 15-20 yıl öncesine kadar herkesin arkasına bakmadan kaçtığı yer bugün insanların balıklama atladığı bir çekim merkezine dönüşüyor. Böyle bir şey mümkün mü? Bu nasıl olur? Bunu yapacak sihirli değnek kimin elinde? Bu devirde kahramanlık öyküsü mü kaldı canım? Öyle değil mi? İnanılması güç ama birileri çıktı ve peş peşe öyle doğru işler, öylesine akıl dolu projeler ortaya koydular ki Muradiye sanayisi ve Karaali için geceyi gündüze çevirdiler. ÇAYIN TAŞIYLA ÇAYIN KUŞU Adamlar üstelik yaptıkları bu projeler için vali ve belediye başkanlarına mendil falan açmadılar. Kaynağı kendi içinde işler ürettiler. O işlerden elde ettikleri gelirlerle alt yapı, üst yapı inşa ediyorlar şimdi. Çayın taşıyla, çayın kuşunu vurmak deyimi tam bu durum için söylenmiş olsa gerek. Öyle değil mi?  TEBRİKLER  Muradiye Organize Sanayi Bölgesi Başkanı Osman Kıvırcık ve yönetim kurulu üyelerini ne kadar kutlasak, ne kadar tebrik etsek az. Ehh at binenin, kılıç kuşananın. Helal olsun tüm Muradiye OSB yönetimi ve teknik ekibine. ÖRNEK OLUR İNŞALLAH Bu arada hiçbir sermayesi olmaksızın sadece akıl koyarak işe başlayan Osman Kıvırcık ve yönetiminin; devasa kamu kaynakları kullanıp hiçbir icraat üretemeyen, hatta borç üstüne borç biriktiren belediye başkanlarımıza örnek teşkil etmesini dilerim. Demek ki Ankara’dan para gelmese de kaynağı kendi içinde projelerle iş yapılabiliyormuş. OSB yönetiminde olan imar yetkisinin çok daha genişi var belediyelerin elinde. Onların da bu türden projeler yapmaları lazım değil miydi? Bugünlük bu kadar. Hoşça kalın.