Değerli dostlar, yıllar önce yine bilgi edinmek ve ilginç bilgisel araştırması yapmak isterken bu hafta sizlerle paylaşacağım bu yazıya rastlamıştım. İlginç bulduğum bu yazıyı siz değerli okuyucularımızla paylaşmak istedim. Birlikte okuyalım. *** İngiliz gazetecilerden biri, Mısır’a gider ve burada çevre gezisine çıkar. Yolu, Sina Dağı'na düşer. Burada bir Bedevi ile karşılaşır. İngiliz gazeteci o Bedevi'yle biraz sohbet ettikten sonra onun boş biri olmadığını, güngörmüş, önemli deneyimlerden geçtiğini anlar ve ona şöyle bir soru sorar: “Sence lider kimdir?” Bedevi, bu soruyu şöyle yanıtlar. “Bir tanım yapmak yerine, sorunuza bir öykü ile cevap verebilir miyim?” der. Gazeteci, “Elbette, anlat öykünü!” diye yanıtlar. Bedevi, başlar anlatmaya… *** “Benim gibi bir Bedevi, devesinin üstünde ve kızgın güneşin altında, Sina Çölü'nde yol alırken birden ufuk çizgisi kararır, gökyüzünde ender tek tük görülen kuşlar, bu kez topluca, karanlığın karşı yönüne doğru, telaşla kanat çırparlar. Çölün keskin sessizliği, daha da yoğunlaşır sanki. *** Deneyimli Bedevi, bu belirtilerin, şiddetli bir kum fırtınasının habercisi olduğunu hemen anlar. Devesini çöktürür, üstünden iner. Heybeden çıkardığı sağlam bir kazığı, kızgın kumlara çakar ve devesini bu kazığa sıkıca bağlar. Sonra yine heybelerden, katlanmış parçalar halinde çıkardığı küçük çadırını hızlıca kurup içine girer ve kapı örtüsünü de her iliğinden düğümler. Son düğümü henüz atmıştır ki fırtına bulundukları bölgeye ulaşır. Küçük çadır havalanacakmış gibi sallanmakta, rüzgarın oluşturduğu kum sağnağı, neredeyse çadırı delip geçecek hızda, çadır yüzeyine çarpar. Boyları küçük ama verdiği acı büyük her kum tanesi, devenin bedenine saplandığından deve, dile gelir ve: *** ‘Efendi, canım çok acıyor. Hiç olmazsa başımı çadıra sokmama izin verir  misin?' der. Dışarıda olmanın ne kadar zor olduğunu iyi bilen Bedevi, zavallı devenin bu dileğini kabul eder ve: ‘Peki, başını çadıra sokabilirsin.' diyerek kapıyı bağlayan düğümleri çözer. Fırtına, durmak bir yana, giderek daha da artmaktadır. Deve, sahibine yine yalvarır. ‘Efendi, derimin en ince olduğu yer boynumdur ve şu an çok acıyor. İzin  ver, boynumu da çadıra sokayım.’ Bedevi, biraz ikirciklendikten sonra bu isteğe de ‘Peki’ der.  Fırtına, sanki sonsuza dek sürecek gibidir; daha da hızlanır. Deve bu kez, ilk ikisinden daha  acıklı bir sesle yalvarır:  ‘Efendi, ne olur,  hörgücümü de çadıra sokmama izin ver!’  Bedevi bu son isteği de istemeyerek kabul eder. Ancak, hörgücün de içeri girmesiyle küçücük çadırda, artık kımıldayacak yer kalmamıştır. Bu duruma, Bedevi'den önce deve tepki gösterir: ‘Efendi, bu çadır ikimize dar geliyor. Sen dışarı çıkıp başının çaresine baksan!’ deyiverir.” Bedevi’nin anlattığı öykü, burada biter. Bedevi, İngiliz gazeteciye dönüp sözlerini şöyle sürdürür: ‘Lider kimdir?’ demiştiniz. Sorunuza bu öyküye dayanarak yanıt vereyim.  *** Lider, devenin başını dahi, çadıra sokmasına izin vermeyen kişidir. Lider; ileriyi gören, görebilen, öngörüsü ve sezgisi güçlü, her adımı planlayan bir akla, mantığa ve sezgiye sahip olan kişi demektir. Lider, insanın başkalarından aldığı bilgilerle bilgili olabildiğini, ancak yalnızca kendi aklı ile akıllı olabildiğini bilir. *** Lider, süregelen durumu değiştiren, yenilikçi düşünceyi savunan ve insanları inandırdığı vizyon doğrultusunda gönüllü olarak peşinden koşturan kişidir. Bir liderin kendisine sorması gereken en önemli soru, nelere sahip olduğu değil, sahip olduklarıyla neler yaptığı ya da yapacağıdır. *** Bu nedenle çevresine danışır; ancak tüm sorumluluğu alarak son kararı kendisi verir. Öyküden alınacak ders, öngörüsüzlük ve sezgiden uzak bir liderlik, çok kötü sonuçlara yol açabilir. Ricayla ve acındırarak başını çadıra sokan deve, artık çadırın sahibini dışarı davet edebilmektedir. Sözün Özü: Yönetim, işleri doğru yapmaktır; liderlik ise doğru işleri doğru yapmaktır. Peter Drucker