İnanılır gibi değil… Her gün başka bir ölüm haberi alıyoruz. Eskilerin dediği gibi “üç yatak sonra kara toprak” sözü artık yaşanmıyor. İnsanlar yaşlanıp eceliyle ölmek yerine; ihmallerin, denetimsizliklerin ve sorumsuzlukların kurbanı oluyor. *** Yunusemre’de yaşanan asansör faciası da bunun en acı örneklerinden biri oldu. Bir insan savaşta değil… Terör saldırısında değil… Trafik kazasında değil… Bir üst geçitte, bir asansörde sıkışarak can veriyor. Olur şey değil. BU ASANSÖRLER YILLARDIR SORUNLU Manisa’da yaşayan herkes biliyor ki birçok üst geçitteki yürüyen merdivenler ve asansörler düzenli çalışmıyor. Sürekli arıza, sürekli bakım bahanesi… Vatandaş artık çalışmayan sistemleri kanıksamış durumda. Peki soruyorum: Bu asansörlerin bakımı gerçekten düzenli yapılıyor mu? Denetimler ne sıklıkla gerçekleştiriliyor? Kim kontrol ediyor? Kim imza atıyor? Ve en önemlisi; bir facia yaşanana kadar neden kimse harekete geçmiyor? Çünkü bu olay “kaza” diyerek geçiştirilecek bir olay değildir. Bu olay düpedüz ihmaldir. İNSAN CANI BU KADAR MI DEĞERSİZ? Bir insan göz göre göre hayatını kaybediyorsa burada teknik arıza değil, yönetim sorunu vardır. Bugün o ailenin yaşadığı acının tarifi yok. Şimdi çıkıp ne diyeceksiniz o çocuklara? “Babanızın ömrü burada bitti” mi diyeceksiniz? “Talihsiz olay” deyip geçecek misiniz? Hayır. Bu ölümün adı talihsizlik değil. Bu ölümün adı ihmaldir. ŞOV BELEDİYECİLİĞİYLE ŞEHİR YÖNETİLMEZ Besim Başkan’a açık çağrımdır: Belediyecilik sadece konser yapmakla, reklam vermekle, organizasyon düzenlemekle olmaz. Eğlenceye gösterilen hassasiyet biraz da insan hayatına gösterilmelidir. Vatandaşın kullandığı asansör güvenli değilse… Yürüyen merdiven çalışmıyorsa… Kamusal alanlar bakımsızsa… Kimse çıkıp başarılı belediyecilik masalı anlatmasın. Öncelik insan canıdır. MANİSA BÜYÜKŞEHİR’DE KOPUKLUK MU VAR? Açık konuşuyorum… Manisa Büyükşehir Belediyesi’nde ciddi bir koordinasyon problemi olduğu hissediliyor. Başkan Dutlulu’nun Akhisar’dan kendi ekibini getirmesi elbette anlaşılabilir bir durumdur. Ancak Manisa gibi büyük bir şehirde kurumlar arasındaki uyumsuzluk büyürse bunun bedelini vatandaş öder. Ve bugün o bedel bir canla ödendi. Manisa zor bir şehir. Disiplin ister. Takip ister. Denetim ister. Ama görünen o ki bazı birimler ya görevini yeterince yapmıyor ya da yapılan işler gerektiği gibi kontrol edilmiyor. MANİSA SAHİPSİZ DEĞİL Bu şehir artık bahane duymak istemiyor. Vatandaş çalışmayan asansör görmek istemiyor. Bozuk yürüyen merdiven görmek istemiyor. Denetlenmeyen sistemler görmek istemiyor. Manisalı artık laf değil, icraat görmek istiyor. Çünkü bugün yaşanan olay sadece bir ölüm haberi değildir. Bu olay, “ihmalin öldürdüğü bir vatandaş” gerçeğidir. Ve herkes şunu bilsin: İnsan hayatı bu kadar ucuz olmamalı.