Manisa yıllardır iktidara güçlü destek veren şehirlerden biri oldu. Bu şehir sadece sandıkta oy vermedi; vekillerine sahip çıktı, onları bağrına bastı, Ankara’ya güçlü şekilde gönderdi. Peki bugün Manisa ne görüyor? Sessizlik… ANKARA’DA GÜÇLÜLER, MANİSA’DA GÖLGELER Bahadır Yenişehirlioğlu grup sözcüsü… Cumhurbaşkanına yakın isimlerden biri olarak görülüyor. Mücahit Arınç siyasetin önemli ailelerinden geliyor, partinin merkez yönetiminde görev alıyor. Murat Baybatur ise yıllardır siyasetin içinde, partinin en eski ve en tecrübeli isimlerinden biri. Tamer Akal eski yılların siyasetçisi. Yani mesele güçsüzlük değil. Mesele, bu gücün Manisa için yeterince kullanılmaması. Bugün sokakta insanların ortak sorusu şu: “Bu vekilleri biz neden seçtik?” ESNAF 9000 GÜNE İSYAN EDİYOR Bir dükkânı ayakta tutmak artık her geçen gün daha zor. Elektrik, kira, vergi, SGK primi derken esnaf nefes alamıyor. Ama asıl büyük öfke Bağ-Kur priminde… Çalışan biri 7000 günde emekli olabilirken, yanında insan çalıştıran esnaf neden 9000 gün prim ödemek zorunda? İstihdam sağlayan cezalandırılıyor da, bunun hesabını neden kimse yüksek sesle sormuyor? Neden Manisa’nın iktidar vekilleri bu konuyu Ankara’da sürekli gündemde tutmuyor? Neden daha sert çıkışlar yapılmıyor? Neden soru önergeleriyle, baskıyla, mücadeleyle bu mesele zorlanmıyor? ÇİFTÇİ ÜRETMEKTEN KORKAR HALE GELDİ Manisa bir tarım şehri… Ama bugün çiftçi toprağa umutla değil, korkuyla bakıyor. Mazot ateş pahası… Gübreye yetişilmiyor… İlaç ayrı dert, tohum ayrı dert… Üretici artık ne ekeceğini şaşırmış durumda.                                                                                                                                                                                         Bir zamanlar bereketin sembolü olan tarlalar, şimdi maliyet hesaplarının gölgesinde kaldı. Çiftçi kazanamadığı için üretimden uzaklaşıyor. Peki bu tablo karşısında Ankara’dan Manisa adına yeterince güçlü ses çıkıyor mu? İşte vatandaşın sorguladığı nokta tam da burası. EMEKLİ KURBAN KESEMEYECEK HALE GELDİ Bugün emeklinin yaşadığı sıkıntıyı anlatmak için uzun cümlelere gerek yok. Bir emekli maaşıyla bırakın rahat yaşamayı, temel ihtiyaçlarını bile zor karşılıyor. Öyle bir noktaya gelindi ki insanlar dini vecibesi olan kurban ibadetini bile yerine getiremez hale geldi. Bir emekli iki aylık maaşını verse ancak bir kurban alabiliyor. Bu tablo Türkiye’nin gerçeği olduğu kadar Manisa’nın da gerçeği. Ve insanlar doğal olarak şunu soruyor: “Bizim vekillerimiz bu tabloyu Ankara’da ne kadar güçlü anlatıyor?” HALK TEPKİLİ ÇÜNKÜ TAHAKKÜL SINIRINA GELDİ Son günlerde Bahadır Yenişehirlioğlu hakkında sosyal medyada yapılan eleştirilerin temelinde de aslında bu toplumsal ruh hali yatıyor. Parti toplantısında çalan şarkıya eşlik ettiği görüntüler sonrası insanlar çok sert tepki gösterdi. Belki başka bir dönemde kimsenin dikkat etmeyeceği bir görüntüydü. Ama bugün toplumun psikolojisi farklı. Çünkü vatandaş diyor ki: “Biz geçim derdindeyiz… Esnaf batıyor… Çiftçi tükeniyor… Emekli perişan… Bu kadar sıkıntının ortasında siyasetçinin daha ciddi, daha mücadeleci görünmesini istiyoruz.” Bu tepkinin içinde haklılık payı var mı? Takdir milletin. YEREL SEÇİM MESAJI HALA OKUNMADI MI? Yerel seçimlerde AK Parti Manisa’da ağır kayıplar yaşadı. Birçok ilçede istediği sonucu alamadı. Ama siyaset küsme makamı değildir. “Belediye bizde değil” diyerek şehirden uzaklaşılmaz. Çünkü Manisa sadece belediyelerden ibaret değil. Bu şehir hepimizin. Vatandaş artık kavga değil hizmet görmek istiyor. Sessizlik değil mücadele görmek istiyor. MANİSA ARTIK UYANAN SİYASETÇİ İSTİYOR Bu şehir yıllardır sizi sırtında taşıdı. Şimdi Manisa’nın beklentisi çok net: Ankara’da masaya yumruğunu vuran vekil görmek… Esnaf için mücadele eden vekil görmek… Çiftçinin sesi olan vekil görmek… Emeklinin derdini haykıran vekil görmek… Çünkü Manisa mazeret değil, hizmet bekliyor. Artık silkelenin sayın iktidar vekilleri… Bu şehir sizi hala bekliyor.